وفات حسن بن على ( ع ) [ 1 ] حسن بن على در ماه ربيع الاول سال 49 وفات كرد و چون مرگش فرارسيد به برادرش حسين گفت : يا اخى ان هذه آخر ثلاث مرات سقيت فيها السم و لم اسقه مثل مرتى هذه و انا ميت من يومى فاذا مت انا فادفنى مع رسول الله فما احد اولى بقربه منى الا ان تمنع من ذلك فلا تسفك فيه محجمة دم . « اى برادر من اين سومين بار است كه مسموم مىشوم و مانند اين بار مسموم نشده‌ام و من امروز مىميرم پس هر گاه درگذشتم مرا با پيامبر خدا دفن كن چه هيچكس به نزديكى او سزاوارتر از من نيست مگر آنكه از اين كار جلوگيرى شوى كه در آن صورت نبايد به اندازه حجامتى خونريزى شود » . و چون در كفن پيچيده شد ، محمد بن حنفيه گفت : اى ابو محمد خدايت رحمت كند ، به خدا سوگند كه اگر زندگيت گرامى بود ، مرگت ( ما را ) درهم شكست . و چه نيكو روحى است روحى كه بدنت [ بان ] زنده بود ، و چه نيكو بدنى است بدنى كه كفنت آن را در برگرفته است ، چرا چنين نباشد [ 2 ] با اينكه تو فرزند رهبران و دوست پرهيزگاران [ 3 ] و پنجم اصحاب كسايى ، پنجه حق تو را غذا داده و در دامن اسلام تربيت يافته اى و دو پستان ايمان تو را شير داده است ، پس زنده و مرده دل خوش دار ، درود و رحمت خدا بر تو باد ، اگر چه دلهامان نه از زندگيت سير گشته و نه در حسن عاقبت براى تو شبهه دارد [ 4 ] .

--> [ 1 ] ل ، ص 296 . [ 2 ] ن ، و چرا چنين نباشى . [ 3 ] مروج الذهب ج 3 ص 6 ، و جانشين پرهيزگاران . [ 4 ] ر . ك . جمهرة خطب العرب ، ج 2 ص 25 .